BUJAR ALIU – NJË RRUGËTIM MES DIJES, GJUHËVE DHE PËRGJEGJËSISË NJERËZORE

Nga Tetova në Prishtinë, nga Prishtina në Berlin – historia e një formimi profesional që kapërcen kufijtë dhe i jep dijes një kuptim njerëzor

Nga Sadbere Emshiu, Hamburg

Ka njerëz, rrugëtimi i të cilëve nuk mund të përmblidhet vetëm me një listë shkollash, diplomash, institucionesh dhe pozicionesh profesionale. Jo sepse këto të dhëna janë të parëndësishme, por sepse pas tyre qëndron një proces i gjatë formimi, pune dhe përkushtimi. Rruga e Bujar Aliut është një prej këtyre rrugëtimeve: një histori që nis në Tetovë, kalon nëpër Prishtinë dhe merr një dimension të ri në Berlin, duke u zhvilluar në ndërthurjen e gjuhëve, kulturave, shkencës dhe mjekësisë.

Bujari ka lindur më 31 tetor 1965 në Tetovë. Aty i kaloi vitet e para të shkollimit, fillimisht në shkollën fillore “Bratstvo-Edinstvo”, të cilën e ndoqi nga viti 1972 deri më 1980, dhe më pas në gjimnazin “Kiril Pejçinoviq”, të cilin e përfundoi në vitin 1984. Pas shkollës së mesme kreu shërbimin ushtarak në Nish dhe Pirot, gjatë viteve 1984–1985.

Në vitin 1985 nisi studimet për Biologji dhe Biokimi në Universitetin e Prishtinës. Kjo periudhë, e cila zgjati deri në vitin 1987, ishte një etapë e rëndësishme e formimit të tij akademik. Më pas, rrugëtimi e çoi drejt Gjermanisë. Në vitin 1987 ndoqi kursin e gjuhës gjermane në Technische Universität Berlin dhe përgatitjen për PNDS, një hap i domosdoshëm drejt vazhdimit të studimeve universitare në sistemin gjerman.

Në vitin 1988 filloi studimet për Mjekësi Humane në Freie Universität Berlin. Ato zgjatën deri në vitin 2004. Ishte një periudhë e gjatë studimi, e cila kërkonte jo vetëm përvetësim të njohurive shkencore, por edhe këmbëngulje, disiplinë dhe aftësi për t’u orientuar në një mjedis të ri akademik e shoqëror.

Por Berlini nuk ishte për Bujarin vetëm vendi i studimeve. Paralelisht me formimin universitar, ai u angazhua edhe në jetën shoqërore dhe politike të komunitetit shqiptar. Në këtë kuadër, mori pjesë në veprimtarinë e organizatës “Union der albanischen Studenten e.V.”, ku ushtroi edhe funksionin e kryetarit.

Një pjesë tjetër e rëndësishme e kësaj periudhe ishte puna si përkthyes dhe interpretues në pesë gjuhë: shqip, maqedonisht, serbisht, kroatisht dhe bullgarisht. Përmes kësaj veprimtarie bashkëpunoi me media, gjykata, polici, Qeverinë Federale Gjermane dhe Kryqin e Kuq Gjerman. Kjo punë e vendosi në kontakt me institucione dhe njerëz të fushave të ndryshme, ku saktësia gjuhësore, përgjegjësia dhe aftësia për të ndërmjetësuar kuptimin kishin rëndësi të veçantë.

Krahas përkthimit, gjatë kësaj periudhe punoi edhe si infermier në spitale dhe institucione për të moshuar. Kështu, kontakti me shëndetësinë nuk nisi vetëm me studimet e mjekësisë. Përvoja praktike në kujdesin ndaj pacientëve dhe të moshuarve ishte pjesë e rrugës së tij profesionale dhe e njohjes së drejtpërdrejtë me përgjegjësinë që kërkon puna në këtë fushë.

Nga viti 1999 deri në vitin 2004 ishte doktorand në Institutin e Farmakologjisë Klinike dhe Toksikologjisë, në Charité – Campus Benjamin Franklin, nën udhëheqjen e Prof. Dr. Reiner Kreutz. Kjo periudhë e lidhte formimin e tij mjekësor me kërkimin shkencor. Statusi i doktorandit dhe përfundimi i një procedure doktorature janë çështje të dallueshme; prandaj, pa një dëshmi të veçantë për dhënien e gradës akademike, kjo etapë duhet të përshkruhet si doktorandurë dhe jo si gradë e fituar.

Pas përfundimit të studimeve teorike, Bujari kreu Praktisches Jahr gjatë viteve 2004–2005 në Charité – Campus Benjamin Franklin. Praktika përfshiu tri fusha kryesore: Mjekësinë Interne, nën drejtimin e Prof. Dr. Thiele; Kirurgjinë, nën drejtimin e Prof. Dr. Ertel; dhe Neurologjinë, nën drejtimin e Prof. Dr. Arno Villringer.

Më 25 maj 2005 mori Approbation në Berlin, pra autorizimin shtetëror për ushtrimin e profesionit të mjekut në Gjermani. Ky ishte një moment vendimtar: studimet e gjata universitare dhe përgatitja praktike morën formën e një kualifikimi profesional që i mundësonte të ushtronte mjekësinë në mënyrë të pavarur, sipas rregullave të sistemit gjerman.

Nga qershori 2005 deri në shkurt 2007 punoi në një institucion shëndetësor të shënuar në CV si “Spitali Klinik i Qytetit”, në Shkup/Gostivar. Emërtimi dhe vendndodhja e saktë e këtij institucioni duhen përcaktuar sipas dokumentacionit përkatës. Gjatë kësaj periudhe, nga 1 tetori deri më 29 dhjetor 2006, kreu gjithashtu një hospitim në Ruppiner Kliniken, institucion akademik mësimor i Charité, nën drejtimin e Prof. Dr. Dr. Kurt J. G. Schmalz.

Në vitin 2007 vazhdoi përvojën profesionale në Berlin, në ordinancën e Dr. med. Wolfgang Leps, ku punoi nga marsi deri në gusht. Fushat e kësaj ordinance përfshinin Mjekësinë Interne, mjekësinë natyrore, chiroterapinë dhe akupunkturën. Kjo përvojë lidhej edhe me interesin e tij për qasje të ndryshme terapeutike dhe për zgjerimin e njohurive në trajtimin e pacientëve.

Një etapë e re nisi më 17 shtator 2007 në Herzzentrum Coswig, ku punoi deri më 31 mars 2012. Veprimtaria e tij përfshiu Klinikën e Kardiologjisë dhe Angiologjisë, nën drejtimin e Dr. med. Tom Giesler; Anesteziologjinë dhe Mjekësinë Intensive, nën drejtimin e Dr. med. Thomas Eberle; si dhe Kirurgjinë e Zemrës dhe të Enëve të Gjakut, nën drejtimin e PD Dr. med. Harald Hausmann.

Kjo periudhë shënoi një përqendrim gjithnjë e më të madh në fushat kardiovaskulare. Puna në kardiologji, angiologji, anesteziologji, mjekësi intensive dhe kirurgji kardiovaskulare i dha mundësi të njihte nga afër bashkëpunimin ndërmjet specialiteteve të ndryshme. Në mjekësinë moderne, trajtimi i pacientit shpesh kërkon pikërisht këtë ndërthurje të njohurive dhe të përgjegjësive profesionale.

Nga 1 prilli deri më 31 dhjetor 2012 kreu hospitim në Evangelisches Krankenhaus Paul Gerhardt Stift, një spital akademik mësimor i Universitetit Martin-Luther Halle-Wittenberg. Aty u angazhua në Mjekësinë Interne I, nën drejtimin e Prof. Dr. med. Peter Michael Jehle, dhe në Mjekësinë Interne II, nën drejtimin e PD Dr. med. Thomas Benter.

Nga 1 janari 2013 deri më 31 janar 2016 vazhdoi punën në Mjekësinë Interne I dhe III. Në këtë periudhë bashkëpunoi me Dr. med. Ralf Weser dhe u përqendrua në Kardiologji, Angiologji Intervenuese dhe Mjekësi Endovaskulare.

Më 22 maj 2013 fitoi titullin specialistik Facharzt für Innere Medizin në Sachsen-Anhalt. Ky kualifikim shënoi një hap të rëndësishëm në konsolidimin e profilit të tij si mjek specialist i Mjekësisë Interne.

Nga 1 shkurti 2016 deri më 31 korrik 2019 punoi në Gesundheitszentrum Bitterfeld/Wolfen gGmbH, një spital akademik mësimor i Universitetit Martin-Luther Halle-Wittenberg. Veprimtaria e tij përfshinte Kardiologjinë, Angiologjinë, Diabetologjinë, Mjekësinë Intensive, IMC-në, Stroke Unit-in, shërbimin e urgjencës, ambulancën internistike dhe pranimin e pacientëve. Në këtë institucion punoi nën drejtimin e Anwar Hanna dhe PD Dr. med. Peter Lanzer.

Pas kësaj, nga 1 gushti 2019 deri më 5 janar 2020, u angazhua në një punë kërkimore me një grup pacientësh të trajtuar me angioplastikë karotide, po në Gesundheitszentrum Bitterfeld/Wolfen. Drejtues shkencorë të kësaj veprimtarie ishin PD Dr. Peter Lanzer dhe PD Dr. Michel Noutsias. Kjo punë kërkimore lidhej me një fushë të rëndësishme të mjekësisë vaskulare dhe me trajtimin ndërhyrës të sëmundjeve të arterieve karotide.

Nga 6 janari 2020 deri më 31 gusht 2024 punoi në Westmecklenburg Klinikum, Helene von Bülow, institucion akademik mësimor i Universitetit të Rostockut. Atje ushtroi funksionin Oberarzt në Mjekësinë Interne, me fokus në Kardiologji dhe Mjekësi Intensive, nën drejtimin e Dr. med. Abdija Sefer.

Që nga 1 shtatori 2024, sipas të dhënave të CV-së, është i angazhuar në Evangelisches Krankenhaus Hubertus, pjesë e Johannesstift Diakonie Berlin dhe spital akademik mësimor i Charité – Universitätsmedizin Berlin. Aty ushtron funksionin Leitender Oberarzt në laboratorin e kateterizimit të zemrës, në kuadër të Mjekësisë Interne – Kardiologji, nën drejtimin e Prof. Dr. Heinz Theres.

Pozicioni i tij në laboratorin e kateterizimit të zemrës përfaqëson një fushë me përgjegjësi të lartë klinike dhe teknike. Këtu ndërthuren njohuritë e kardiologjisë me procedurat diagnostikuese dhe terapeutike ndërhyrëse, të cilat kërkojnë përgatitje të vazhdueshme, përvojë dhe bashkëpunim të ngushtë me ekipin mjekësor.

Përveç punës së rregullt klinike, që nga viti 2009 Bujari është i angazhuar edhe në mjekësinë emergjente dhe në transportin intensiv të pacientëve, brenda dhe jashtë vendit. Kjo veprimtari kërkon aftësi për të marrë vendime në situata të ndërlikuara, për të vlerësuar gjendjen e pacientit dhe për të ruajtur vazhdimësinë e kujdesit gjatë transportit.

Formimi i tij profesional është plotësuar ndër vite me një numër të madh trajnimesh dhe kualifikimesh të specializuara. Në periudhën 2002–2005 ndoqi në München dhe Düsseldorf programin e akupunkturës Diplom A/B pranë DGfA. Më 13 shkurt 2007 mori Zusatzbezeichnung Akupunktur nga Ärztekammer Berlin.

Në vitin 2006 ndoqi Akademiekurs Innere Medizin në Hamburg. Po atë vit, nga prilli deri në shtator, kreu trajnim në ekokardiografi në Ruppiner Kliniken. Në maj 2008 përfundoi Grundkurs dhe Spezialkurs për mbrojtjen nga rrezatimi, ndërsa më 23 shkurt 2010 fitoi Fachkunde përkatëse.

Në fushën e stimulimit kardiak, në shkurt dhe mars 2010 ndoqi trajnimet Pacemaker Therapy I dhe Pacemaker Therapy II. Në shtator 2011, në Berlin, mori pjesë në trajnimin ICD Therapie Praxis. Këto përgatitje lidhen me diagnostikimin dhe trajtimin e çrregullimeve të ritmit të zemrës dhe me përdorimin e pajisjeve të specializuara për mbështetjen e funksionit kardiak.

Në vitin 2012 përfundoi një kualifikim 80-orësh në Notfallmedizin, sipas kërkesave të Bundesärztekammer. Në të njëjtin vit ndoqi Ultraschall-Grundkurs, nga 21 deri më 24 qershor, si dhe trajnimin për TEE, më 13 dhe 14 tetor, në Herz-Zentrum Berlin.

Më 1 janar 2013 mori Fortbildungszertifikat nga Ärztekammer Sachsen-Anhalt. Në mars të atij viti ndoqi CardioCourse në Charité. Në tetor 2013 kreu trajnimin CRT, ndërsa më 10 dhjetor 2013 mori pjesë në një trajnim për Radiologie Intervenierende.

Në periudhën mars–qershor 2014 ndoqi pjesët I–III të trajnimit në Elektrofiziologji, te Prof. Dr. med. Wilhelm Haverkamp, në Charité Campus Virchow. Kjo fushë lidhet me studimin e aktivitetit elektrik të zemrës dhe me diagnostikimin e trajtimin e çrregullimeve të ritmit.

Në vitin 2017 e zgjeroi më tej përgatitjen në Doppler- dhe Duplex-Sonographie. Në janar ndoqi trajnimin e avancuar për arteriet ekstrakraniale, në shkurt për arteriet dhe venat periferike, ndërsa në maj mori pjesë në kursin bazë ndërdisiplinor.

Po në vitin 2017 ndoqi edhe seminaret e Diabetologjisë I, II dhe III. Sipas të dhënave të CV-së, seminari I u mbajt më 10–11 mars, seminari II është shënuar për periudhën 6–17 qershor, ndërsa seminari III më 22–23 shtator. Datat e seminarit të dytë duhen kontrolluar në dokumentin origjinal.

Më 25 nëntor 2019 fitoi titullin specialistik Facharzt für Innere Medizin – Kardiologie në Sachsen-Anhalt. Më 14 qershor 2023 mori Zusatzqualifikation Notfallmedizin nga Ärztekammer Mecklenburg-Vorpommern në Rostock.

CV-ja përmend gjithashtu përgatitje të mëtejshme në Mjekësinë Intensive, në Klinische Akut- und Notfallmedizin dhe në Angiologji. Logbook-et për Internistische Intensivmedizin dhe Angiologie janë plotësuar, ndërsa provimet dhe kualifikimet përkatëse janë paraqitur si hapa të planifikuar ose ende të papërfunduar. Këto duhet të dallohen nga titujt dhe kualifikimet që tashmë janë fituar.

Përvoja e Bujarit përfshin edhe një gamë të gjerë procedurash diagnostikuese dhe terapeutike. Në fushën e elektrostimulimit kardiak përmenden implantimi dhe heqja e Event Recorder, Pacemaker dhe ICD, si dhe sistemet CRT-D dhe CRT-P. Në këtë listë përfshihet edhe MICRA, pacemaker pa elektroda i prodhuar nga Medtronic.

Në kardiologjinë dhe angiologjinë intervenuese përmenden procedura si IVUS, përdorimi i Impella-s, rotablacioni dhe heqja me laser e elektrodave. CV-ja evidenton gjithashtu pjesëmarrjen në punën e sallës hibride, në bashkëpunim me ekipet e kirurgjisë kardiake dhe vaskulare, në rolin e kardiologut dhe angiologut intervenues.

Një dimension tjetër i veprimtarisë së tij është përhapja e njohurive profesionale. Ai ka mbajtur ligjërata dhe trajnime për EKG, CPR, PALS dhe BLS sipas standardeve të American Heart Association. Këto trajnime u janë drejtuar mjekëve dhe personelit infermieror, me fokus në njohjen e situatave urgjente, monitorimin e pacientëve dhe veprimet e nevojshme për ruajtjen e jetës.

Angazhimi i tij shkencor dokumentohet edhe përmes një publikimi në revistën Physiological Genomics. Artikulli mban titullin “Mapping and confirmation of a major left ventricular mass QTL on rat chromosome 1 by contrasting SHRSP and F344 rats” dhe është botuar në vëllimin 45, numrin 18, në faqet 827–833. Publikimi doli online më 30 korrik 2013 dhe u botua më 16 shtator 2013.

Bujari Aliu është bashkautor i këtij studimi së bashku me K. Grabowski, G. Koplin, L. Schulte dhe A. Schulz, nën autorësinë shkencore të lidhur me R. Kreutz. Referenca bibliografike përfshin DOI: 10.1152/physiolgenomics.00067.2013. Studimi lidhet me identifikimin dhe konfirmimin e një lokusi gjenetik që ndikon në masën e ventrikulit të majtë, përmes krahasimit të dy linjave të minjve laboratorikë. Ky publikim dëshmon përfshirjen e tij në një punë kërkimore që lidh biologjinë, farmakologjinë dhe mekanizmat e funksionimit të zemrës.

Në planin profesional, CV-ja e tij përmend anëtarësinë në Deutsche Gesellschaft für Innere Medizin e.V., Deutsche Gesellschaft für Kardiologie e.V., Deutsche Gesellschaft für Ästhetische Medizin dhe Marburger Bund. Këto organizata përfaqësojnë fusha të ndryshme të jetës mjekësore, shkencore dhe profesionale.

Rrugëtimi i Bujar Aliut nuk është një vijë e drejtë që përfundon me një diplomë ose me një pozicion pune. Ai është një proces i gjatë, ku formimi akademik, përvoja praktike, puna me pacientët, kërkimi shkencor, shumëgjuhësia dhe angazhimi shoqëror kanë bashkëjetuar në etapa të ndryshme të jetës së tij.

Nga Tetova në Prishtinë, e më pas në Berlin, ai ka kaluar nëpër sisteme të ndryshme arsimore, gjuhësore dhe profesionale. Në këtë rrugë, gjuha ka qenë jo vetëm mjet komunikimi, por edhe mundësi për të krijuar lidhje ndërmjet njerëzve dhe institucioneve. Mjekësia, nga ana tjetër, e ka vendosur përballë një përgjegjësie të veçantë: kujdesit ndaj njeriut në momentet kur ai është më i pambrojtur.

Në fund, ajo që e bën një rrugëtim profesional të vlefshëm nuk është vetëm numri i titujve apo i procedurave të kryera. Rëndësi ka mënyra se si dija vihet në shërbim të jetës, si përvoja shndërrohet në përgjegjësi dhe si profesionalizmi ruan lidhjen me njeriun. Sepse dija nuk është vetëm ajo që mësohet dhe grumbullohet; ajo merr kuptimin e saj të plotë kur përdoret me ndërgjegje, përkushtim dhe respekt ndaj jetës.