MONUMENT PAVDEKËSIE PËR USHTRINË ÇLIRIMTARE TË KOSOVË

Kujtesa është bekim, harresa është mallkim.

(Gjon Buzuku “Meshari”)

Recension nga Bedri TAHIRI

Të mëtosh të flasësh për krijuesin erudit, mendjendriturin Xhemail Ali Peci, dhe krijimtarinë e tij brilante: letrare, publicistike e eseistike, është një kënaqësi dhe nder i veçantë. Ai tashmë ka krijuar profilin e vet krijues, me stil specifik individual, që  përligj mendimin e teorikut frëng, Byfon, kur thoshte: Stili është vetë njeriu!

Një zë i fuqishëm kundër të pavërtetave për Çlirimtarët

Pena e tij e stërholluar, hesht kur duhet heshtur e shpërthen kur duhet shpërthyer.

Libri që po shqyrtojmë, është një studim i stërholluar, ku është shkrirë një erudicion i paparë i një hulumtimi e studimi të gjatë nëpër margaritarët e përbotshëm për të dhënë një tekst unikat, shumë të nevojshëm për kohën e momentin, që me fakte përmbys trillimet dhe të pavërtetat për një të vërtetë të madhe e të pamohueshme.

Konkretisht, është fjala për librin, që lindi si domosdoshmëri e kohës, për një dëshmi të llojit të veçantë, i cili flet më shumë se të gjitha kancelaritë e diplomacive botërore e të rrëfimeve të zbehta nihiliste, për një dokument që nuk lë vend për mëdyshje, për librin me titullin specifik e shumë domethënës “APOLOGJI PËR ALBANOKAUSTIN, USHTRINË ÇLIRIMTARE TË KOSOVËS DHE KOMBIN SHQIPTAR”, i cili ka edhe një nëntitull praktik e konkretizues: Kundërpërgjigje për shpifjet dhe insinuatat e Karla Del Pontes, Dik Martit, Oliver Schmitit-it & Kompanisë së tyre.

Dhe, sapo mbarova leximin e parë, gati sa nuk thirra më zë: Të lumtë Xhemail Ali Peci!

Sakaq, mu kujtuan vargjet e Leonardo De Martinit:

Atë që e bëri Skënderbeu me shpatë,

Ti e bëre me pendë, o i madhi De Radë!

Paskëtaj, më erdhën ndërmend Apologjitë e shkruara nga njerëz të ditur përgjatë historisë, të cilat autori Xhemail Ali Peci, i ka të shkokëluara dhe i mban vath në vesh. Prej tyre, mjafton të kujtohet ajo e shpirtndriturit Frang Bardhi (1606-1643), Apologjinë për Skënderbeun, të cilën e shkroi për pesëmbëdhjetë ditë dhe, me fakte të dokumentuara, hodhi poshtë mëtimin e ipeshkvit boshnjak   Toma Marinaviqi, i cili  u mundua që Heroin Kombëtar Shqiptar, Gjergj Kastriotin-Skënderbeun ta nxirrte me origjinë boshnjake.

Libri hapet me mendime e citate nga mendjet më të ndritura që i dhanë dritë njerëzimit. Mjafton të përkujtojmë mendimin e poetit Xhorxh Gordon Bajron: “Zotërinj, subjekti i parashtruar përpara jush, për herë të parë, edhe pse i ri për Parlamnetin, në asnjë mënyrë nuk është i ri për vendin…Dhe shkruajeni vendimin e drejtësisë suaj, jo me bojën e penës, por si gjykatësit e Athinës së lashtë kur i shkruanin vendimet e tyre me gjakun e vet”.

Shkrimet e librit që i përkasin një diskursi eseistik, me një stil të përsosur, ashtu sikurse edhe vetë titulli, janë strukturuar në një Trini të shenjtë:

Përse heshtin shekujt?!,

Ushtria Çlirimtare e Kosovës dhe

Letër e Hapur Diplomacisë Ndërkombëtare.

* * *

Përse heshtin shekujt?!- një pyetje e përsëritur shekuj e shekuj, që kurrë nuk mori përgjigjen e merituar.

Ata heshtin e heshtin, prandaj autori e sfidon një heshtje të tillë, duke theksuar se shekujt heshtin tinëzisht për krimet dhe mizoritë mbi qenien tonë kombëtare, për plisin e bardhë si bora, për lashtësinë ilire me gjurmë gjaku, për xhufkat me ngjyra ylberi, për xhamadanët e kuq e për fustanellat nëpër beteja, për xhybet e zeza me kindat e tyre si flatrat e shqiponjës, për festën e bardhë dhe për përkrenaren e shpatën, për tufat e kuqe të opingave, për kufomat e shqiptarëve lënë matanë kufijve, për pushkatimet pa gjyq e për masakrat pa varr: 500 në Manastir… e 5000 në Tivar…, për besën e të vëllait dhënë të motrës, për krahët e prerë të shqiponjës, për lumenjtë e gjakut Golgotës sonë të pafund, për shtëpitë me tapi kthyer në strehë kafshësh: në Janinë, në Filat e në Follorinë…në Çamëri?!

* * *

Palcën kurrizore të librit e përbën kapitulli  Ushtria Çlirimtare e Kosovës, ku është shkrirë dije e mund prej eruditi, në shpërfaqjen e një realiteti, që, qëllimshëm po përpiqen ta zvetënojnë dashakëqijtë e armiqtë e përbetuar të farës sonë të vjetër sa vetë bota.

Secili që i ka dy kokrra mëndë në kokë, duhet ta ketë të qartë se lufta e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, qe e drejtë, çlirimtare, e pastër, e shenjtë. Atë e bën djemtë dhe vashat tona që vdekjen e shikonin drejt në sy dhe i thoshin: Plaç!

Ushtria Çlirimtare e Kosovës është formacioni më i suksesshëm në gjithë historinë tonë. Për herë të parë folëm me një zë dhe bëmë luftë mbarëkombëtare, duke fituar përkrahjen e botës së civilizuar, andaj edhe fituan atë që na mungonte-Lirinë!

Përpjekja për zhvlerësimin e luftës sonë më të lavdishme historike, luftës së UÇK-së, le të rëndojë si ndëshkim nopran mbi të gjithë ata që kanë hak e hile! Tekefundit, ajo është brilante dhe njollat nuk e përlyejnë dot. Kemi të bëjmë me vlerat kombëtare, me mundin, me sakrificën, me gjakun e me gjymtyrët e humbura të atyre që na sollën Ditën e Bardhë- LIRINË, dhe kjo merr përmasat e një mallkimi të pamëshirshëm historik.

Nuk dënohen ÇLIRIMTARËT! Ata janë vetë LIRIA! Pastërtia e UÇK-së nuk përlyhet dot!

Pikërisht, këto shqetësime, trajton në mënyrën më të denjë, me një gjuhë të qartë e të zjarrtë, autori Xhemail Ali Peci, duke demantuar intrigat, shpifjet dhe insinuatat e Karla Del Pontes, Dik Martit, Oliver Schmitit-it & Kompanisë së tyre.

Edhe njëherë: Të lumtë Xhemail Ali Peci!

Zonja dhe zotërinj,

Anëtarë të nderuar të Parlamentit të Konfederatës së Zvicrës dhe europarlamentarë të nderuar, përfaqësues të nderuar të ideve liridashëse të parimeve demokratike e të principeve parlamentare, zbatuese të vullnetit politik të përparuar të Evropës moderne e të Evropës së bashkuar, Shkëlqesi të tempullit të lirisë e të demokracisë evropiane; diplomatë të vendeve perëndimore dhe Ju gjykatës e prokurorë që përballë keni drejtësinë, të vërtetën dhe lirinë e një kombi të shumëvuajtur…

Kështu e nis kërkesën e tij, për të vazhduar pastaj me numërimin e fakteve, që dëshmojnë qartë gjithë historinë e Albanokaustit, që ua kalon gjithë sivëllezërve botërorë: Si do të ndihej Evropa e Bashkuar, sikur të akuzoheshin Çlirimtarët e Ushtrisë së Uinston Çurçillit e të Sharl de Golit, në vend se ata që shkaktuan Holokaustin?!- pyet autori!

Dhe, paskëtaj, jep disa përkufizime për UÇK-në tonë heroike:

Ushtria Çlirimtare e Kosovës është nderi dhe krenaria e kombit shqiptar.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës është rrufepritësi i lirisë dhe i pavarësisë së Kosovës.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës është gjaku i derdhur lumë i bijve dhe bijave më të mirë e më të shquar të këtij kombi.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës as nuk ka qenë dhe as nuk është ushtri grupesh e klanesh.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës është ushtri e dalë nga gjiri i popullit dhe me rrënjët e thella në popull.

Ushtria Çlirimtare e Kosovës është vetë ajo që e ka shkruar Elena Gjika se liria, thonë fatosat e Sulit në përsëritjen e një kënge që e kanë fort për zemër, ka qenë kurdoherë e bija e  ngadhënjimit…

Kjo Apologji…në të vërtetë është edhe një Aktakuzë (që të kujton atë të Emil Zolës “Akuzoj”) për padrejtësitë e panumërta e sistematike, siç vë në pah autori: për të masakruarit në Masakrën e Tivarit e Lugut të Baranit, të Becit, të Reçakut, të Preakzit, të Qyshkut, të Rahovecit, të Studimes, të Husajt, të Korenicës e të Mejes (377-të të vrarë vetëm për një ditë), të Krushës së Vogël (106 të pushkatuar, gra, fëmijë dhe pleq), të Burgut të Dubravës (160 burra e djem)…, për Masakrën e Peshkopisë, për për shpirtrat e bardhë të shqiptarëve të pafajshëm e të hedhur nëpër puse dhe shpella, për shqiptarët/europianët e djegur nëpër furrënalta e Serbisë e të ngrirë në frigoriferët e kamionëve serbë, për shqiptarët e pagjetur, të zhdukur e të tretur nga lubia vrasëse e fashizmit millosheviqian, për të torturuarit në Goli-Otokun famëkeq, në Qelikullat e Nishit, në CZ-n famëkeqe të Beogradit e në Kullën e Sheremetit, për faktet e fshehura e për artefaktet e vjedhura nga toka jonë, për arat e mbjellura me mina, për plisat e përgjakur dhe për të zhvendosurit nga vatrat stërgjyshore e nga trojet shekullore, për Urën e Ibrit të këputur në dysh, për nënat me lot në sy, për nuset, për motrat, për vajzat që nuk dinë se ku i kanë djemtë, vëllezërit e burrat, për fëmijët që nuk dinë se ku i kanë prindërit, për shqiptarët e degdisur në katër anët e rruzullit, për zhdukjen misterioze të atdhetarit e intelektualit Ukshin Hoti…

Ky kapitull, që si një kambanare alarmi duhet të ndërgjegjësoj botën e civilizuar, veçan ata që ndajnë drejtësi, përmbyllet kështu: Gjithsesi, zonja dhe zotërinj, shkëlqesi, hirësi, prokurorë, ju të nderuar gjyqtarë të drejtësisë dhe dëshmitarë të historisë, avokatë dhe të pandehur, duke parafrazuar një psalm të lashtë irlandez, krejtësisht në fund për këtë Apologji: Perëndia i mbajt popujt përparimtarë, liridashës dhe demokratik, si dhe kombet e Europës së Bashkuar e të lirë, në pëllëmbët e duarve të tij të shenjta!

* * *

Letër e Hapur Diplomacisë Ndërkombëtare

Ky kapitull hapet me disa mendime të mençura, nga të cilat po shkëpusim atë të poetit arbëresh, Jeronim De Rada: “Edhe sikur të na falni gjithë botën, ne kurrë nuk do t’i tradhtojmë idealet e kombit, bij të të cilit jemi!”.

Nuk është thënë kot se krijuesit i paraprijnë historisë! Po ashtu thuhet se poetët dhe krijuesit janë mbrojtësit më të mirë të së vërtetës!

Shembull konkret të kësaj fryme hyjnore kemi krijuesin dhe autorin e librit “APOLOGJI PËR ALBANOKAUSTIN, USHTRINË ÇLIRIMTARE TË KOSOVËS DHE KOMBIN SHQIPTAR”, atdhetarin zemërzjarrtë, Xhemail Ali Pecin, i cili, nga gjithë këto shqetësime, jep një porosi me përmasa profetike: “Nuk ka dhe nuk mund të ketë kurrë Europë të Bashkuar, duke e privuar nga e drejta kombëtare, liridashëse, arsimore, kulturore e legjitime, njërin prej kombeve më të lashta të Gadishullit të Ballkanit, Gadishull ky që më pare është quajtur sipas atyre që banonin në të dhe që e zotëronin atë: Gadishulli Ilirik”.

***

I lindur me dhuntinë krijuese, në majat e Kreshbardhës ilire, i formësuar në vatrën e mençurisë dhe të trimërisë, në gjirin familjar, ku në ballë të oxhakut gjithmonë qëndronte këmbëkryq Atdhedashuria, mendjendrituri Xhemail Ali Peci, i brumosur edhe me guximin intelektual, qysh herët u zotua për të qëndruar përherë vertikalisht!

Ky mal faktesh, përfshirë në librin “APOLOGJI  PËR ALBANOKAUSTIN, USHTRINË ÇLIRIMTARE TË KOSOVËS DHE KOMBIN SHQIPTAR”, është argumentuar me gjuhën e së vërtetës e të arsyes, me një kronologji e rrjedhë logjike, mbushur me ngjarje, data, heronj, personalitete, duke kaluar majat e ajsbergut të historisë sonë nëpër shekuj, dhe kësisoj paraqet një mozaik të shkëlqyer me të gjitha ngjyrat e ylberit, prandaj edhe do të duhej të tundte bjeshkë e kodra, fusha e male, e lëre më gënjeshtrat e mendjekëqijve tendenciozë, me të cilat po ushqehet një gjykatë, që në vete ngërthen gjithçka, përveç Drejtësisë!

Kjo punë kolosale individuale, duhej t’i skuqte të gjitha institucionet tona përkatëse dhe heshtjen e tyre memece, duke përfshirë historianët, shkencëtarët, gjuhëtarët, letrarët, akademikët…

Një qasjeje të tillë, me plot përkushtim e dije enciklopedike, për çështjen tonë jetike: Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës dhe luftën e saj të drejtë dhe për Çlirimtarët tanë që padrejtësisht po mbahen në Hagë, që vetvetiu është një Argument i fortë për të përmbysur dhe turpëruar Akuzën dhe shpifësit e saj kundër një të Vërtete të pamohueshme, do t’ia kenë zili edhe penat më të arrira në fushën e kulturës e të këtij diskursi shkrimor!

Në të përfunduar, lirisht dhe me plot gojën mund të themi se libri “APOLOGJI  PËR ALBANOKAUSTIN, USHTRINË ÇLIRIMTARE TË KOSOVËS DHE KOMBIN SHQIPTAR”, i autorit erudit, z. Xhemail Ali Peci, është një MONUMENT PAVDEKËSIE  për Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, për Liribërësit  dhe për Kauzën Shqiptare!

Suksese e mbarësi, i nderuari Xhemail Ali Peci!

Galicë, 17 shkurt 2026