Falsifikimet ruse ne krijimin e Serbisë
Screenshot
Nga Fahri Xharra
Ne fakt Serbia nuk ishte krijue si një shtet i cili po buronte nga e drejta historike,por si një projekt Ruso-madh për t’krijue nje entitet sllav i cili në fazat e mavonshme ishte parapare t’i bashkohej të ashtuquajtures “Botë sllave” që pretendon shtrimjen deri në ujërat e ngroheta të Mesdheut.( Xhelil Arifi)
Asnjë e drejt historike nuk e mbronte krijimin e shtetit dhe kombit serb, sepse Rusia qe ne shek.17 -të qellimin e saj e arsyetoi thjesht me manipulimin e termit “serv”, “greco-servian” që në vetvete ishte një term latin për besimtarët e fesë ortodokse duke i quajtur “sherbëtor” .
Serbët e sotëm ende vazhdojnë të njejtin mashtrim së pari të vetvetes e pastaj edhe të tjereve me termin “serv”,
E kemi në dorë një dokument të Republikes se Venedikut per ortodokset e Dalmacisé të vitit 1755, vit ky kur serbët nga trillimi i Rusisë ishin ende në laboratorin e fasifikimit .
Shprehja italiane “Nazione Greca Serviana” është shumë domethënëse dhe duhet kuptuar në kontekstin historik të shek. XVIII, jo me kuptimin modern të “kombit”
Çfarë do të thotë “Nazione” në atë kohë?
Në dokumentet e administratës veneciane apo austro-hungareze, fjala “nazione” nuk nënkuptonte domosdoshmërisht një komb etnik si sot, por shpesh:
një bashkësi fetare
një komunitet juridik-administrativ
një grup njerëzish me rit të përbashkët kishtar
Pra, është më shumë term institucional sesa etnik.
- “Greca” – dimensioni fetar
Fjala “Greca” zakonisht i referohet:
ritit ortodoks lindor (bizantin)
Jogrekëve etnikë
Në shumë dokumente të kohës:
“grek” = ortodoks
“latin” = katolik
Kjo vjen nga trashëgimia e Perandorisé Bizantinev ku gjuha liturgjike dhe kultura kishtare identifikoheshin si “greke”.
- Pra, çfarë është në të vërtetë “Nazione Greca Serviana”?
Në praktikë, kjo shprehje i referohet:
një komuniteti ortodoks (rit “grek”)
që nuk ishte i lidhur me strukturën kishtare serbe
Kjo mund të përfshinte
shqiptarë ortodoksë
vllehë (arumunë)
ose të tjerë, të gjithë nën të njëjtin organizim kishtar
- Pse është e rëndësishme?
Ky term tregon qartë një realitet historik :
identiteti në Ballkanin e shek. XVIII ishte shpesh fetaro-kishtar, jo kombëtar si sot
administratat e huaja i klasifikonin njerëzit sipas ritit dhe juridiksionit kishtar, jo sipas gjuhës apo vetëdijes etnike
- Regjistrimet veneciane (Dalmaci, Venedik, Shqipëri e Veriut)
Në dokumentet e Republijes se Venedikut, komunitetet ortodokse shpesh quheshin:
“Nazione Greca”
ose “Greco-Serviana”
Këtu përfshiheshin:
shqiptarë ortodoksë nga veriu dhe jugu
vllehë (arumunë)
sllavë
Arsyeja: klasifikimi bëhej sipas ritit bizantin, jo sipas gjuhës.
Në disa qytete bregdetare (si Kotorri, Zara, apo edhe në zonat shqiptare), një shqiptar ortodoks mund të figurojë si “grek” vetëm sepse ndiqte liturgjinë lindore.
- Dokumentet osmane dhe termi “Rum”
Në Perandoriné Osmane, të gjithë ortodoksët regjistroheshin si:
“Rum” (romakë / bizantinë
grek
bullgarë
shqiptarë ortodoksë
Pra, një shqiptar ortodoks në Korçë apo Berat identifikohej administrativisht si “Rum”, jo si “shqiptar”.Kjo lidhej me autoritetin e Ptriarkanes Igumenike të Stambollit që përfaqësonte gjithë ortodoksinë në Perandori.
